Biblioteka „Politika“ Krupanj
Centralno mesto kulturnog života u Krupnju zauzima Biblioteka „Politika“, ustanova koja svojim prostornim kapacitetima i sadržajima omogućava održavanje raznovrsnih kulturnih programa i manifestacija.
Krupanjska biblioteka ima bogatu i dinamičnu istoriju. Nakon Drugog svetskog rata obnovljena je kao „Narodna čitaonica i biblioteka“, a tokom narednih decenija više puta je menjala sedište, koristeći prostore Zadružnog doma, zgrade Opštine i Stare apoteke. Svoje trajno mesto dobija 1984. godine, otvaranjem Doma kulture „Politika“.
Zgrada Biblioteke „Politika“ podignuta je u periodu od 1978. do 1982. godine kao dar Novinske agencije „Politika“, u znak trajnog sećanja na osnivače ovog lista, oficire vojske Kraljevine Srbije, braću Ribnikar — Vladislava i Davorina Darka. Oni su 1914. godine položili svoje živote u čuvenoj bici na Drini, u Rađevini, gde su i sahranjeni.
Zgrada predstavlja spomen-dom i spomenik kulture od velikog značaja, a delo je znamenitog arhitekte Ivana Antića. Svojim arhitektonskim izrazom, funkcionalnošću i uređenjem ona predstavlja jedno od prepoznatljivih obeležja centra Krupnja. U svom sastavu obuhvata biblioteku sa čitaonicom i depoima za knjige, veliku salu sa 348 mesta, malu salu sa oko 100 mesta, galerijski prostor, atelje i prateće prostorije, na ukupnoj površini od oko 3.600 m².
Od 1996. godine Biblioteka „Politika“ deluje kao samostalna ustanova, pri čemu istovremeno obavlja funkciju Doma kulture. Njena primarna delatnost ostaje bibliotečka, dok se ostale kulturne aktivnosti realizuju kroz različite sekcije i programe Biblioteke.
Kontakt podaci:
Mačkov Kamen 3, 15314 Krupanj
015/581-203 , 015/581-033
biblioteka@bibliotekakrupanj.org.rs
https://www.bibliotekakrupanj.org.rs
Znamenite ličnosti
Borivoje Ž. Milojević
Rođen je u decembru 1885. godine u selu Carina, u blizini Krupnja. Osnovno obrazovanje stekao je u Krupnju u periodu od 1892. do 1896. godine. U istoriji srpske nauke ostao je upamćen kao jedan od istaknutih geografa, prepoznatljiv po obimnom naučnom radu i brojnim javnim i popularnim predavanjima.
Tokom svoje naučne karijere objavio je više od 250 naučnih radova i stekao visoka međunarodna priznanja. Bio je počasni doktor univerziteta u Monpeljevu, Grenoblu, Renu i Pragu, kao i počasni član više inostranih geografskih društava. Godine 1948. izabran je za dopisnog člana Jugoslovenske akademije znanosti i umjetnosti.
U znak poštovanja prema njegovom naučnom i pedagoškom doprinosu, Osnovna škola u Krupnju danas nosi njegovo ime.
Preminuo je 22. oktobra 1967. godine, ostavivši za sobom izuzetno bogat naučni i prosvetni opus.
Borivoje Ž. Milojević je za života izrazio želju da bude sahranjen u Krupnju. Ta želja je ispoštovana, te je ovaj istaknuti geograf, čiji je naučni rad imao evropski i svetski značaj, sahranjen na krupanjskom groblju.
Dragutin Đorđević
Rođen je 1866. godine u Loznici, u činovničkoj porodici, dok je osnovno obrazovanje stekao u Krupnju. Više obrazovanje započeo je na Tehničkom fakultetu Velike škole u Beogradu, a nakon dobijanja stipendije nastavio je studije na Tehničkoj školi u Karlsrueu, gde je diplomirao arhitekturu 1883. godine.
Po povratku u Beograd zaposlio se u Ministarstvu građevine, a jedno vreme je, angažovan na izgradnji vojnih kasarni, radio i u okviru Ministarstva odbrane.
Među njegovim najznačajnijim arhitektonskim ostvarenjima izdvajaju se zgrade Druge i Treće beogradske gimnazije, Kasarna 7. puka, kao i zgrada Srpske akademije nauka i umetnosti, realizovana u saradnji sa Androm Stevanovićem. Zajedno sa Nikolom Nestorovićem izradio je i projekat po kome je sagrađena Univerzitetska biblioteka, kao i niz drugih značajnih javnih objekata.
Od 16. februara 1920. godine bio je dopisni član Srpske kraljevske akademije, u okviru Akademije umetnosti. Preminuo je u Beogradu 9. aprila 1933. godine.
Petar Radojlović
Petar Radojlović (1820–1899) predstavlja jednu od najznačajnijih istorijskih ličnosti Rađevine. Kao kapetan i načelnik rađevskog sreza sa sedištem u Krupnju, tokom svog dugogodišnjeg službovanja ostavio je snažan i trajan trag u istoriji ovog područja, a njegovo ime i danas se pominje sa posebnim poštovanjem.
Najznačajniji događaj vezan za njegovo ime odigrao se 1862. godine, kada je po naredbi kneza Mihaila Obrenovića srušio dotad neosvojivu i zloglasnu tursku tvrđavu Soko grad. Taj čin označio je kraj osmanskog prisustva u ovom delu Srbije i simbolički predstavlja oslobođenje Rađevine posle dugih vekova turske vlasti. Na mestu nekadašnje tvrđave danas se nalazi manastir Svetog Nikolaja, duhovno središte i jedan od najznačajnijih spomenika ovog kraja.
Zahvaljujući svom ugledu, radu i doprinosu ukupnom razvoju Rađevine, Petar Radojlović je 1883. godine proglašen za prvog počasnog građanina Krupnja. U znak trajnog sećanja na njegov istorijski značaj, Skupština opštine Krupanj i danas dodeljuje, u oblasti kulture, umetnosti i obrazovanja, plaketu i povelju koje nose njegovo ime – „Petar Radojlović“. Njegov život i delo trajno su upisani u istoriju Krupnja kao svedočanstvo vremena u kojem su hrabrost, državnička odgovornost i posvećenost zajednici oblikovali razvoj Rađevine.
Episkop šabački Lavrentije
Rođen je 27. Januara 1935. godine u selu Bogoštica kod Krupnja. Njegovo svetovno ime bilo je Živko Trifunović. Osnovnu školu je završio u Krupnju, dva razreda gimnazije u Loznici, pravoslavnu Bogosloviju i Bogoslovski fakultet završio je u Beogradu.
Godine 1969. postavljen je za episkola zapadnoevropskog i australijskog i ustoličen marta 1969. u Londonu. Godine 1985. u Londonu je venčao princa Aleksandra Karađorđevića i princezu Katarinu.
Posle punih dvadeset godina episkopskog staža u dijaspori Sveti arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve izabrao ga je 1989. godine za episkopa šabačko-valjevskog.
Posvetio je veliku pažnju obnavljanju i zidanju novih crkava, osnovao je novi manastir Soko u podnožju Soko Grada. Njegovim zalaganjem prenete su mošti Sv. Vladike Nikolaja iz Amerike u Srbiju 12. maja 1991. godine u manastir Lelić.
Od 20. Septembra 2019. Godine je počasni građanin Krupnja.
Preminuo je 22. januara 2022. godine u Šapcu. Sahranjen je u manastiru Svetog Nikolaja Srpskog na Soko Gradu, svojoj zadužbini, gde je i okončao svoj zemaljski put.